DeathtoStock_Wired8 (1)

Przesłanki orzeczenia rozwodu (rozwiązania małżeństwa) podzielić można tzw. przesłanki pozytywne i przesłanki negatywne.

Główną przesłanką rozwodu (przesłanką pozytywną) jest nastąpienie trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Pod tym pojęciem zupełności rozkładu pożycia małżeńskiego rozumie się zaistnienie takiego stanu, w którym małżonków nie łączą więzi emocjonalne, fizyczne i gospodarcze. Dotyczy to więc sytuacji, gdy uczucie między małżonkami wygasło, między małżonkami nie ma kontaktów fizycznych, co do zasady nie jest prowadzone wspólne gospodarstwo. Prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego nie dotyczy sytuacji przymusowych, gdy małżonkowi zajmują wspólny lokal.

Pojęcie trwałości rozkładu pożycia małżeńskiego w uproszeniu oznacza brak możliwości powrotu do pożycia. Ustawa nie określa minimalnego okresu takiego stanu rzeczy. W praktyce sądów przyjmuje się przeważenie, że zupełny rozkład pożycia małżeńskiego powinien trwać co najmniej kilka miesięcy. Oczywiście są wyjątki od tej reguły wynikające z okoliczności konkretnej sprawy.

Przez przesłanki negatywne rozumieć należy rozumieć sytuacje, które pomimo, że nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, uniemożliwiają orzeczenie rozwodu. Orzeczenie rozwodu nie jest możliwe jeżeli:

sprzeciwia się temu dobro małoletniego dziecka
rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia małżeńskiego, a drugi małżonek nie wyraża zgody na rozwód
rozwodowi sprzeciwiają się zasady współżycia społecznego

W razie stwierdzenia przez sąd, w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego w sprawie rozwodowej, że zachodzi przesłanka pozytywna rozwodu, to jest trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego, a jednocześnie brak jest przesłanek negatywnych opisanych wyżej, sąd orzeka o rozwiązaniu małżeństwa.

Leave a reply